داستانهای من و دوست پسرم

اگه منو دوست داره نباید حرفی از ازدواج بزنه؟؟؟

روز به روز از هر دومون بیشتر بدم می آد . از خودم که هر روز اُمل تر میشم و از اون که هر روز متجدد تر!!

 

 

 

این زندگی سگی رو به زور دوست پسر هم نمیشه پایین داد. همه چی خیلی مزخرف تر از اونیه که بشه با بیرون رفتن و هات چاکلت خوردن و خندیدن باهاش زیرسیبیلی رد کرد.

من نخوام از خانوادم حمایت شه باید کیو ببینم؟؟؟؟

ما هنوز تو کف حمایت از رایمون موندیم توروخدا خجالتمون ندید !!!! 

متفاوت هستم اما نه اونجورا هم که اون میخواد.

نمیدونم تا کی میتونم این ژست روشنفکرانه که داره عصبیم میکنه رو براش حفظ کنم.

نون روشنفکری دخترا رو فقط دوست پسراشون میخورن وگرنه واسه خودشون نه آب داره نه نون!

تا همین یه سال پیش ، قبل اینکه ۲۲ سالم بشه همه چی خیلی خوب بود . دیوونه،ولخرج،کله شق، راحت، بیخیال دنیا.

اما درست از وقتی فهمیدم تقریبا ۲۳ سالمه محافظه کار شدم. حالا به این دوست پسر جدیده یه جور دیگه نگاه میکنم. نمیدونم خوبه یا بد!!!!

هر چی هست خیلی چندش آوره. تقریبا نقش یه عنکبوت رو بازی میکنم که داره تار میتنه براش اما آخه من تارم کجا بود؟؟؟؟